کانون وبلاگنویسان مستقل ایرانی

در سال 1964 در چنين روزي، دكتر”جيمز هاردي” نخستين پيوند قلب از حيوان به انسان را در دانشگاه مي.سي.سي.پي در آمريكا انجام داد. هادري، با پيوند قلب يك حيوان به انسان، راه پيوند قلب انسان به انسان را باز كرد.                                                                                                                                                                                              نام دكتر هاردي كه بسياري از جراحان مشهور دنيا شاگرد او به حساب مي آيند ، در تاريخ پزشكي با سه عنوان ثبت شده است . گذشته از آن كه براي نخستين بار ايده پيوند قلب را او عملي كرد و در سال 1964 نخستين پيوند قلب حيوان به انسان به دست او صورت گرفت، يك سال پيش از آن، در سال 1963 نيز نخستين عمل پيوند ريه را به نام خود ثبت كرده بود و 23 سال بعد از آن هم در سال 1987 نخستين جراحي بود كه پيوند هم زمان دو ريه بدون دستكاري قلب را با موفقيت انجام داد.اگر چه نخستين عمل پيوند قلب انسان به انسان، سه سال بعد از عمل دكتر هاردي، توسط پروفسور “برنارد”، جراح مشهور اهل آفريقاي جنوبي انجام شد، اما در واقع همان سه سال قبل، دكتر هاردي آمادگي پيوند قلب انسان به انسان را داشت.                                                                                                                                     او و تيمش از سال 1955 روي اين پروژه كار كرده بودند و تنها يك اتفاق باعث شد آنان نتوانند نتايج سال ها تحقيقات خود را عملي كنند. در 23 ژانويه 1964 زماني كه “بويدراش” 68 ساله داوطلب عمل پيوند قلب اورژانس شد، هيچ قلب انساني در دسترس نبود و دكتر هاردي تصميم گرفت از قلب شامپانزه هايي استفاده كند كه مطالعاتش را روي آنها انجام داده بود. با اين عمل، بويد راش، تنها توانست 90 دقيقه با قلب يك شامپانزه زندگي كند و همان روز جراحي فوت كرد.                                                                                                                      دكتر هاردي، اما، از سال 1964 تا 1977 پيوند قلب گوسفند، بابون و شامپانزه را روي چهار بيمار ديگر كه اميدي به زنده ماندن با قلب هاي خودشان نداشتند، آزمايش كرد و همه بيماران نهايتا ظرف سه تا چهار روز جان سپردند.تنها بيماري كه توانست با قلب يك جاندار ديگر بيش از يك هفته زنده باشد، نوزادي بود كه در سال 1984 قلب يك بابون را دريافت كرد و20 روز با آن زندگي كرد.                                                                                                                                                                                                                                       “جيمز هاردي”، سرانجام ، روز بيستم فوريه 2004 در سن 84 سالگي چشم از جهان فروبست.                                                                                                                        ¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤                                                                                                                      همچنين در سال 1865 در چنين روزي “جان لوكاس شوئن لاين” پزشك آلماني درگذشت.                                                                                                                                شوئن لاين، نخستين كسي بود كه از ميكروسكوپ براي آزمايش معمول خون و ادرار استفاده كرد. وي نخستين كسي بود كه واژه هموفيلي را به كار برد و “پورپوراي هنوخ – شوئن لاين” را توصيف كرد. “پورپوراي هنوخ – شوئن لاين” يك اختلال آلرژيك به صورت خونريزي ناگهاني داخل پوستي يا روده اي است. اين اختلال ممكن است مفاصل (معمولا زانو، مچ پا، ران ، مچ دست و آرنج )، پوست ساق پا، ران، شكم، لوله گوارش و كليه را درگير نمايد. اين اختلال كودكان و بيشتر پسران (دو تا هشت ساله ) را مبتلا مي كند.                                                                                                                                                                                   شوئن لاين همچنين كاشف عامل بيماري قارچي “فاووس” (تريكو فيتون شوئن لاين) است. فاووس شكل شديد و مزمني از كچلي پوست و موي سر است. اين كچلي با پلاكهاي قرمز پوسته دار شناخته مي شود. در اين نوع كچلي پوسته ها به صورت دلمه هاي خميري شكل زرد رنگ يا متمايل به قهوه اي بر روي پوست سر و موها مي چسبند. چنانچه دلمه ها برداشته شوند، بر روي سر فرورفتگي فنجاني شكل قرمز با قاعده مرطوب ديده مي شود كه “گوده فاويك” يا “اسكوچولا” نام دارد.                                                                                                                                                                                                      ¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤                                                                                                                      در سال 1918 هم در چنين روزي ، “گرترود بل اليون” فارماكولوژيست زن آمريكايي و برنده جايزه نوبل فيزيولوژي و پزشكي سال 1988 ديده به جهان گشود. اليون كه تا پايان عمر مجرد باقي ماند، مخترع داروهاي بسيار زيادي است كه از جمله آنها، “مركاپتو پورين” براي درمان تالاسمي ، “آزاتيوپرين” نخستين داروي سركوب كننده ايمني ، “آلوپورينول”، “پيريمتامين” ،”تري متوپريم” و “آسيكلوير” است.