به بی کرانه ، به دریا ، به آسمان برگرد/
به آفتاب یقین از مِهِ گمان برگرد/
برو پرندهّ غمگین ِ من ، خداحافظ !/
به سایه سار درختان مهربان برگرد/
کنار من بجز این میله های زندان نیست/
از این قفس به افقهای بی کران برگرد/
به هر کجا که نشان صداقتی دیدی/
بمان ، و گرنه از آنجا به آشیان برگرد/
نگاه آخر و تیر خلاص از تو یکی ست/
برای کشتن این صید نیمه جان برگرد/
بدون نام تو این قصّه بی سرانجام است/
نمی شود تو نباشی ، به داستان برگرد/
ولی چه فایده ، وقتی بیایی از تن من/
نمانده هیچ بجز مشتی استخوان بر گرد…/
Stumble It!
مقداد
No Comments, Comment or Ping